Lyrics

Abdullah'ın biriciği, Ahminenin senin cinsin, Olmahşerin efendisi, Sensin Muhammed Mustafa. Olmahşerin efendisi, Sensin Muhammed Mustafa. Yolunu bekler olduk, Gelirsin diye Nebi. Yoluna güller serdik, Yürürsün diye Nebi. Yolunu bekler olduk, Gelirsin diye Nebi. Yoluna güller serdik, Yürürsün diye Nebi. Sen gönüller sultanısın, Sen gözlerin sahibisin. Sen alemlere rahmetsin, Sen Muhammedin eminsin. Sen alemlere rahmetsin, Sen Muhammedin eminsin. Yolunu bekler olduk, Gelirsin diye Nebi. Yoluna güller serdik, Yürürsün diye Nebi. Yolunu bekler olduk, Gelirsin diye Nebi. Yoluna güller serdik, Yürürsün diye Nebi. Bir gülüşün ömre bedel, Bir bakışın cala değer, Aşıklar aşkından ya, Ey sevgili en güzel yar. Aşıklar aşkından ya, Ey sevgili en güzel yar. Yolunu bekler olduk, Gelirsin diye Nebi. Yoluna güller serdik, Yürürsün diye Nebi. Yolunu bekler olduk, Gelirsin diye Nebi. Yoluna güller serdik, Yürürsün diye Nebi. يوسف döndü, kasedeki taşların işi bitti. Ama Elif ertesi sabah yine tepeye çıktı, Badem ağacının dibinde durup yine uzun uzun güney yoluna baktı. Yol artık sessiz ve boştu, dünkü gül yaprakları kurumlu, Sabah rüzgarıyla tarlalara doğru usulca savruluyordu. Dut ağacının altında Elif, Yusuf'a sordu, Biz yalnız seni mi bekledik? Yusuf gülümsedi, ona ilahinin sözlerini bir bir sabırla hatırlattı. Abdurrahman önülün sözleri şöyle der, Yolunu bekler olduk, gelirsin diye Nebi. Bu satırlarda asıl beklenen, gönüllerin hasretle andığı Peygamber efendimizdir. Zeynep gül bahçesinde yeni dikilen fidanın başında durdu. Güller ona çok eski, çok derin bir sevgiyi hatırlatıyordu. Yoluna güller serdik, diyor ilahi. O güller yalnız toprağa serilmedi, sevgiliye kapısını açan her temiz gönle de usul usul serildi. O gece damda Yusuf, Medine'de nice insanın aynı sevgiyle, aynı hasretle buluştuğunu anlattı. Ömer sessizce dinledi, gözleri yavaşça doldu. Uzaklarda ıssız çölün üstünde yıldızlar parlıyordu. Sanki her biri o sevgiliye giden yolu aydınlatıyordu. Evde lamba ışığında Zeynep Elif'e, sen alemlere rahmetsin satırını anlattı. Rahmet, hiç kimseyi dışarıda bırakmayan, herkesi kucaklayan bir sevgi demekti. Ertesi gün Ömer atölyede yeni bir kase yaptı. Üstüne ince bir gül deseni çizdi. Bu kase, beklenen sevgiye gönülden bir armağandı. Bir gülüşün ömre bedel, diyor ilahi. Sevgi işte böyle büyür. Bir bakışın hatırasıyla, sabırlı bir bekleyişle. Akşamüstü aile yine tepede toplandı, güneye baktı. Bu bekleyiş hiç bitmeyecekti. Çünkü sevgiliye duyulan hasret, gönlü her gün yeniden yola çıkarır. Yolunu bekler olduk. Bekleyişi sevgiye, yolu güle çeviren bir ilahidir. Gönüller o sevgilinin yolunu hep böyle güller sererek bekleyecek.