Lyrics

Vurulmuşuz biz Muhammed Nebi'ye. Kutsalımızdır bizim can Medine. Nur Ravza'da yatan Muhammed'e. Sonsuz salat selam ona. Sonsuz salat selam ona. Medine Medine canım Medine. Görenler yaşıt eder kendine. Selam olsun gönüller tabibine. Bu ümmet sevdalı kaygan verine. Medine Medine canım Medine. Görenler yaşıt eder kendine. Selam olsun gönüller tabibine. Bu ümmet sevdalı kaygan verine. Ayrılmak zordur inan ki Medine. Dayanmak çok zor olur hasretine. Kurban olalım Muhammed Nebi'ye. Sonsuz salat selam ona. Sonsuz salat selam ona. Medine Medine canım Medine. Görenler yaşıt eder kendine. Selam olsun gönüller tabibine. Bu ümmet sevdalı kaygan verine. Medine Medine canım Medine. Görenler yaşıt eder kendine. Selam olsun gönüller tabibine. Bu ümmet sevdalı kaygan verine. Medine'den döneli kırk gün olmuştu. Kış uzun, geceler soğuktu. Ama Ömer'in gönlü hala o mermer avluda, o hurmalıkların gölgesindeydi. Bir sabah Ömer çarkın başına oturdu. Dudaklarından usulca bir söz döküldü. Vurulmuşuz biz Muhammed Nebi'ye. Akşam Elif yanına sokuldu. Baba, vurulmak ne demek? diye sordu. Ömer gülümsedi. Bir kere gören bir daha unutamaz kızım. Gönül oraya bağlanır, kalır. Ömer anlatmaya başladı. Mescidin mermeri sabahları serin olurdu. Yusuf'la orada yan yana oturur, hiç konuşmadan bakarlardı. Gönül söze ihtiyaç duymazdı. Hurmalıklarda küçük kanallardan şırıl şırıl sular akardı. Rüzgar, ağır hurma dallarını yavaş yavaş sallardı. Zeynep bu hatıraları dinlerken gözlerini kapardı. Hiç görmediği o şehre gönlüyle selam gönderir, hasretini sessizce içinde taşırdı. Elif kapının önünde güneye döndü. Annesi gibi elini kalbine koydu, küçük bir selam verdi. Akşamları komşular gelmeye başladı. Her biri Medine'den bir haber duymak istiyordu. Ömer anlattıkça odadaki sessizlik derinleşiyordu. İlahi'nin nakaratı da bunu söyler. Medine, Medine, canım Medine. Ardından ekler, görenleri aşık eder kendine. Ömer de görmüş, aşık olmuştu. Güvercinler belki hala o avluda uçuyordu. Ömer kanat seslerini geceleri rüyasında duyardı. Kırık testileri onarırken bir satırı düşünürdü. Selam olsun gönüller tabibine. Testiler gibi gönüller de kırılır. Onları sevgiyle saran bir tabip gerekir. Bahar gelip dut ağacı yapraklanınca bir sabah avlunun kapısı çalındı. Gelen üstünde yolun tozunu taşıyan Yusuf'tu. İki yol arkadaşı tepeye çıkıp güneye baktı. İkisinin de aklında aynı satır vardı. Ayrılmak zordur inan ki Medine. Hasret uzakta kalanı gönle yakın eder. Gönül her gün o yola bir kez daha çıkar. O gece Elif yaptığı yeşil kubbeyi Yusuf'a gösterdi. Yusuf uzun uzun baktı. Dayanmak çok zor olur hasretine sözü o küçük kubbede bir teselli bulmuştu. Ertesi sabah Yusuf yeniden yola düştü. Giderken Ömer'e bir söz verdi. Bir gün hep birlikte o yola gideceklerdi. Akşam ezanından sonra Ömer cami avlusunda durdu. Elini kalbine koydu. Gönlünden uzun bir selam geçirdi. Gece yarısı Elif annesinin dizinde uyudu. Ömer pencereden güneye baktı. Uzak bir şehre bağlanan gönül artık evin her köşesinde yaşıyordu. Canım Medine bir sevdanın ilahisidir. Görenleri aşık eder, görmeyenleri hasretle yakar. Ayrılık zordur ama selam her gün yolunu bulur. Sevgi yolu uzak olanı yakın eder. Gönülden çıkan selam gönle ulaşır. Bu yüzden dilimizde hep aynı ses kalır. Canım Medine.