Lyrics

GÖĞÜN RAHLESİNE EBABİLLER KONMAMIŞ, ZAMANI ONARAN EZANLAR, AK BİR MUŞTU GİBİ YAYILMAMIŞTI YERYÜZÜNE. Ayın on dördü yeni selamlamıştı daha yazı. Kınında bir bıçak gibi bekliyordu elbet kızların feryadı, yiğitlerin avazı. Önce Temmuz'un güzelim evine harami gibi daldılar. Gecenin burçlarına kara bir zakkum gibi damladı gölgesi arkadan vuranlar. İnançla büyüttüğümüz güllerin boynunu kırmaya yeltendi murdar baltalı kabillerin ordusu. Gözü dönmüş bir mermi gibi sokuldu her bir şehre ihanet. Yollar kesildi, köprüler sendeledi, meydanlar kara bir lekeyle mühürlendi. Yıldızlar söndü bir an, ay üşüdü. Dört bir yana karanlığı giyinmiş küresel bir hamnasın zehirli fısıltıları düştü. On beşiydi Temmuz'un. Tanklarıyla geldiler, uçaklarıyla, şarjörüne kan doldurulmuş ihanet sürülümü silahlarıyla. Uyuturuz sandılar, korkuturuz sandılar, kanla kirlenmiş gövdeleriyle kapandılar efendilerinin ayaklarına. Temmuz'un on beşiydi, Ebrehe'nin ordusu şehirlere indi. Hey dizleri çitlere takılan ceylanım benim, hey göğün sarkoyaklarını yurt edinmiş şahanım benim, bahadır kartalım. Yarının avlusunda boy veren mütevekkil ekinim, mümbit filizim, mümin başağım benim, hey. Korkar mı sandın toynaklarını bağrımıza vuran umudun akça küheylanı? Susar mı sandın o mübarek kitabın koynunda büyüyen yiğit ve güzel çocuklar? Göğüs halalarla dolduran şehrahin minareler bir darbeyle eğilip bükülür mü sandın?