Lyrics

Seni hüzünle taşıdı annen, annen seni hüzünle tanıştırdı. Tanıştırdı sonra Allah anneni o gül yüzünle. O gül yüzünle güldü omzunda karanlığını taşıyanlar cahiliyenin. Cahiliyenin mazlumları seninle güldü efendim. Efendim, seyidim, sultanım. Sultanım, buyurduğun gibi belaların en büyüğü peygamberleri bulur. Bulur en büyüğü onların içinden seni. Seni tepesinde kar olan en ulu dağların en ulusu bildik. Bildik ki en ulu dağın tepesinde kar eksik olmazmış. Olmazmış ızdırap çekmeyenin irfan sofrasından nasibi. Nasibi olanın da derecesi farklı farklı mesela. Mesela Halime anne, sana süt anne olmakmış nasibi Halime'nin. Halime'nin yurdunun, yuvasının nasibi varmış rahmetinden. Rahmetinden öyle bir pay kaptı ki Halime anne, Halime anne diyecek kıyamete kadar müminler. Müminler zira sana dost olana dost, düşman olana düşmandır. Düşmandır çünkü Allah'a düşman olan sana. Sana hayranlık Allah'ın huzurunda kulluğu en iyi bilişindendir efendim. Efendim, seyidim, sultanım. Sultanım, senden öğrendik ki insanlığa sahip çıkmak sahipsizliği tadana yakışırmış. Yakışırmış insandan ümit kesip Allah'a bağlanana. Allah'a bağlanana kim keder verebilir, kim düşürebilir onu ümitsizliğe. Ümitsizliğe yelken açmak Allah'ı unutanların, Allah'ın da kendisini unutturduklarının nasipsizlik denizinde olur. Olur onlarda nasipsizlik ama mümin de Allah'a güven olur. Olur, eğer diyen Allah ise, Allah ise diyen üzülme. Üzülme ki Allah'ın dediği olur sadece. Sadece senin çektiklerini bilsek hafiflerdi acılar. Acılar ki mesela sen hiçbir zaman baba diyemedin. Diyemedin altı yaşından sonra annen. Anne de baba da Abdülmuttalip oldu sana. Sana gözü gibi bakacağına söz verdi babasına Ebu Talip. Ebu Talip ve Fatıma bin Teesed'in evi nurla dolduysa senin gülüşündendir efendim. Efendim, seyidim, sultanım.
Sultanım, yedi evladın altısını kendi ellerinle defnettirdin. Defnettin her birini hüzün ve yürek sızısıyla. Yürek sızısıyla en son İbrahim'i defnederken seslenmiştin. Seslenmiştin, ey İbrahim bize öyle bir acı yükledin ki paramparça olurdu yüklenseydi Uhud'a. Uhud'a amcan Hamza'yı ve şerefli arkadaşlarını yine aynı acıyla bıraktın. Bıraktığın aynı zamanda bize büyük bir hüzün, hüzün ve sabır. Sabır senin yürüdüğün yoldan ayrılmamaya, ayrılmamaya o yoldaki engeller karşısında ahlakından senin. Senin yanında ve huzurundaymış gibi Allah'ın. Allah'ın ihsanıyla son nefeste şu sözü söylemeyi diliyoruz Allah'tan. Allah'tan başka ilah yoktur, yoktur ve Muhammed onun kulu ve rasulüdür. Efendim, seyidim, sultanım. Sultanım, senden öğrendik ki insanlığa sahip çıkmak sahipsizliği tadana yakışırmış. Yakışırmış insandan ümit kesip Allah'a bağlanana. Allah'a bağlanana kim keder verebilir, kim düşürebilir onu ümitsizliğe. Ümitsizliğe yelken açmak Allah'ı unutanların, Allah'ın da kendisini unutturduklarının nasipsizlik denizinde olur. Olur onlarda nasipsizlik ama mü'minde Allah'a güven olur. Olur eğer diyen Allah ise, Allah ise diyen üzülme. Üzülme ki Allah'ın dediği olur sadece. Sadece senin çektiklerini bilsek hafiflerdi acılar. Acılar ki mesela sen hiçbir zaman baba diyemedin, diyemedin altı yaşından sonra anne. Anne de baba da Abdülmuttalip oldu sana. Sana gözü gibi bakacağına söz verdi babasına Ebu Talip. Ebu Talip ve Fatıma binti Esed'in evi nurla dolduysa senin gülüşündendir efendim. Efendim, seyyidim, sultanım.
Sultanım, yedi evladın altısını kendi ellerinle defnettin. Defnettin her birini hüzün ve yürek sızısıyla. Yürek sızısıyla en son İbrahim'i defnederken seslenmiştin. Seslenmiştin, ey İbrahim bize öyle bir acı yükledin ki paramparça olurdu yüklenseydi Uhud'a. Uhud'a amcan Hamza'yı ve şerefli arkadaşlarını yine aynı acıyla bıraktın. Bıraktın aynı zamanda bize büyük bir hüzün, hüzün ve sabır. Sabır senin yürüdüğün yoldan ayrılmamaya, ayrılmamaya o yoldaki engeller karşısında ahlakından senin. Senin yanında ve huzurundaymış gibi Allah'ın. Allah'ın ihsanıyla son nefeste şu sözü söylemeyi diliyoruz Allah'tan. Allah'tan başka ilah yoktur, yoktur ve Muhammed onun kulu ve rasulüdür. Efendim, seyidim, sultanım. Sultanım, yedi evladın altısını kendi ellerinle defnettirdin. Defnettin her birini hüzün ve yürek sızısıyla. Yürek sızısıyla en son İbrahim'i defnederken seslenmiştin. Seslenmiştin, ey İbrahim bize öyle bir acı yükledin ki paramparça olurdu yüklenseydi Uhud'a. Uhud'a amcan Hamza'yı ve şerefli arkadaşlarını yine aynı acıyla bıraktın. Bıraktın aynı zamanda bize büyük bir hüzün, hüzün ve sabır. Sabır senin yürüdüğün yoldan ayrılmamaya, ayrılmamaya o yoldaki engeller karşısında ahlakından senin. Senin yanında ve huzurundaymış gibi Allah'ın. Allah'ın ihsanıyla son nefeste şu sözü söylemeyi diliyoruz Allah'tan. Allah'tan başka ilah yoktur, yoktur ve Muhammed onun kulu ve rasulüdür.